profiel_mirage2000

Dassault Mirage 2000

Zoals beloofd gaan we deze keer de Mirage 2000 behandelen. Ook dit vliegtuig van het Franse “Armee de l’Air” heeft (nu al) zijn sporen duidelijk verdiend. Dit blijkt wel uit het aantal versies dat is gebouwd en welke nog vele jaren in het luchtruim te bewonderen zijn!

Geschiedenis Mirage 2000

Dit type van de Mirage is de laatste van de beroemde (of beruchte?) generatie Mirages, dit komt omdat het nieuwste gevechtsvliegtuig van Dassault de Rafale wordt genoemd.

De Mirage 2000 is ontwikkeld als een éénpersoons fighter, maar onder de verschillende versies die sindsdien zijn gebouwd is ook een “opgevoerde” tweepersoonsversie die bedoelt is voor precisiebombardementen. Vele mensen vinden het toestel met zijn grote delta-wing een bijzonder fraaie verschijning….

In de zomer van 1983 werden de eerste productie Mirage 2000’s aan de Franse luchtmacht overgedragen ter vervanging van de toen al twintig jaar oude Mirage III jagers. Het betrof hier de eenpersoons standaarduitvoering, die goed is voor een snelheid van ongeveer 2500 km/h en te boek staat als Mirage 2000C.
Zijn voornaamste taken bestaan achtereenvolgens uit het bevechten en behouden van het luchtoverwicht, het bestoken van gronddoelen en ‘t zorgdragen voor de luchtverdediging.
Voor die laatste missie beschikt de ‘C’ over een Thomson-CSF RDM of RDI radar, waarmee doelen niet groter dan vijf vierkante meter nog opgespoord kunnen worden op een afstand van meer dan honderd kilometer. Hierbij maakt het niet uit of die zich boven of onder het toestel bevinden. Voor het onschadelijk maken van een indringer staan twee middellange-afstand projectielen van het type Matra Super 530D ter beschikking. Die weten met inschakeling van het vuurleidingssysteem de klus feilloos tot een goed einde te brengen. Hierbij raast het 270 kg wegende projectiel onder alle weersomstandigheden met een snelheid van vijf maal het geluid op zijn target af.
Voor het dichterbij werk, dus het zogenaamde dogfighten, is de Mirage 2000C onder meer aangewezen op zijn twee DEAFA 30 mm kanonnen en twee geleide Matra Magic II projectielen. Deze infraroodgeleide “vuurpijl” van Franse makelij komt overeen met de Amerikaanse Sidewinder.
Als tactisch aanvalsvliegtuig kan aan de negenophangpunten (pylons geheten) een variëteit aan wapens worden gehangen tot een maximum van zes ton.

Met de aflevering van de eerste Mirage 2000C’s aan de Fransen werden tegelijkertijd ook de eerste tweezitters, aangeduid als Mirage 2000B, overgedragen. Deze trainer is niet alleen geschikt voor zijn primaire taak, namelijk vliegers vertrouwd maken met zijn operationele eigenschappen, maar is daarnaast ook volledig inzetbaar als gevechtsvliegtuig. Het voornaamste verschil is dat bij de Mirage 2000B de beide boordwapens ontbreken.

Na het uitbrengen van de reeds genoemde versies verscheen op een gegeven moment een geheel nieuwe uitvoering, de Mirage 2000N, bestemd voor penetratiemissies met nucleaire wapens. Het gaat hier wederom om een tweezitter, die is afgeleid van de trainer maar voorzien is van speciale navigatieapparatuur en Thomson-CSF Antilope V radar.
Deze stelt de tweekoppige bemanning instaat de contouren van het terrein op zeer lage hoogte haarfijn te volgen. De plaatsing van de tweede schietstoel voor de navigator ging wel ten koste van wat brandstofinhoud in de romp.
In februari 1987 kwamen de eerste Mirage 2000N jagerbommenwerpers voor operationeel gebruik ter beschikking. Daarmee werd gelijk een aanvang gemaakt met het uitfaseren van de Mirage IIIE en de Jaguars, die naast conventionele taken ook tactische nucleaire missies voor hun rekening konden nemen.
De Mirage 2000N beschikt over een AN52 vrijvallende nucleaire bom met een vernietigingskracht van 150 kiloton. De ASMP raket (= Air-Sol Moyenne Portée), hangt onder de romp, heeft een bereik van 80 km en is speciaal bedoeld voor het vernietigen van vliegvelden, commandocentra en andere belangrijke militaire doelen.
Naast deze zuiver voor nucleaire taken bedoelde versie verschijnen er van de productielijn ook toestellen die identiek zijn aan de Mirage 2000N. Maar deze toestellen hebben niet de mogelijkheid om de ASMP raket af te kunnen vuren.

Uit de Mirage 2000N is de Mirage 2000D voortgekomen en de exportversie gaat als Mirage 2000S door het leven. De Mirage 2000N en de Mirage 2000D zijn op grote afstand vrijwel niet te onderscheiden. Dichterbij blijkt dat de Mirage 2000N beschikt over een pitotbuis op de punt van de neus, in tegenstelling tot de Mirage 2000D.
De laatstgenoemde variant is ontwikkeld voor conventionele aanvallen en kan worden voorzien van de PDLCT, een laser-doelaanwijspod, onder de rechter inlaat. Deze is vergelijkbaar met de Amerikaanse LANTIRN (in gebruik bij de F-15E en de F-16) en de Britse TIALD (in gebruik bij de Jaguar en de Tornado). De Mirage 2000N kan niet van dit apparaat worden voorzien.

Opvallend is ook dat de Mirage 2000D/N niet wordt geëxporteerd naar andere landen. Hiervoor is een eenvoudigere exportversie ontwikkeld, namelijk de Mirage 2000S (hiervoor zijn overigens nog geen orders binnengekomen). De Mirage 2000S is ontwikkeld voor andere luchtmachten omdat voor verschillende avionica van de Mirage 2000D door de Franse regering geen toestemming werd gegeven voor verkoop buiten Frankrijk (dit geldt overigens hetzelfde voor de Amerikaanse F-15E).

Een andere nieuwkomer is de Mirage 2000-5, een versie die zowel in de eenzitter als tweezitter in 1995 voor buitenlandse afnemers (Taiwan) beschikbaar kwam. Ten opzichte van de Mirage 2000E, dit is de exportversie van de standaard Mirage 2000C, zijn er talrijke veranderingen aangebracht. Die hebben voornamelijk betrekking op de optimalisering voor de uitvoering van de luchtverdediging, te weten het meevoeren van zes geleide projectielen in plaats van vier zoals dat bij de Mirage 2000C het geval is.
Verder heeft het opsporings- en het vuurleidingssysteem modificaties ondergaan, evenals het geïntegreerde passieve en actieve afweersysteem tegen vijandelijke radar.

Zoals we al bij de vorige aflevering van Profiel hebben verteld hanteert Dassault exportaanduidingen. Bij de exportaanduidingen gaat het vooral om varianten van de Mirage 2000B/C modellen. De eenzitter heet in een exportland Mirage 2000E en de trainer Mirage 2000B/D. Meestal wordt hier nog één of meer hoofdletters aan toegevoegd, enerzijds als gevolg van het inbouwen van klanteneisen en anderzijds om de herkomst van de afnemer aan te duiden. Bijvoorbeeld; Griekenland beschikt sinds eind 1992 over een 40-tal Mirage 2000 gevechtsvliegtuigen. De 36 eenzitters staan te boek als Mirage 2000EG (G van Greece) en de duals als Mirage 2000BG. De kisten van India worden aangeduid als Mirage 2000EH en die van Abu Dhabi respectievelijk als Mirage 2000EAD en Mirage 2000DAD voor de tweezitter.

Omdat Frankrijk een nogal indrukwekkend aantal Mirage 2000’s in dienst heeft willen we dit even melden; 126 Mirage 2000C’s, 30 Mirage 2000B’s, 75 Mirage 2000N’s en 90 Mirage 2000D’s. De levering van de Mirage 2000D is nog in volle gang.

In totaal zijn er nu 550 Mirage 2000 vliegtuigen afgeleverd (of nog in bestelling).

Gebruikers Mirage 2000

Landen die momenteel met de Mirage 2000 vliegen zijn, in alfabetische volgorde: Abu Dhabi, Egypte, Frankrijk, Griekenland, India, Peru Qatar en Taiwan.

Technische gegevens Mirage 2000

Spanwijdte: 9,13 m.
Lengte: 14,36 m.
Hoogte: 5,20 m.
Max. gewicht: 17.000 kg.
Motoren: Een S.N.E.C.M.A. M.53P.2 turbofan met 9.700 kg stuwdruk. Lading: 6.300 kg.
Bewapening: Twee DEFA 30 mm kanonnen.
Max. snelheid: Mach 2.4 hoog, mach 1.1 op Sea Level (S/L).
Plafond: 17.000 m.
Combat radius: 700 km. (AI)

Herkenningskenmerken Mirage 2000

Vleugel: Laagdekker met driehoeks-(delta)vleugel.
Kielvlak: Pijlstand, van boven recht afgesneden.
Stabilo: geen (de Mirage 2000 heeft kleine hulpvleugeltjes, canards).
Romp: Radarneus, halfronde luchtinlaten en een halfingebouwde cockpit.
Motoren: Eén ingebouwd, deze steekt achter het kielvlak uit.

Reacties zijn gesloten.