f4_ho

McDonnell Douglas F-4 Phantom II

Zoals al in het redactioneel werd verteld hebben we weer een nieuwe rubriek, genaamd “Profiel”. In deze rubriek willen we (militaire) vliegtuigtypes gaan behandelen met elke keer een stukje geschiedenis, de gebruikers, de technische gegevens en de herkenningskenmerken, aangevuld met het silhouette van het te behandelen vliegtuig. Als iemand graag een bepaald  vliegtuigtype behandeld zou willen zien laat het mij dan even weten. Deze eerste aflevering van “Profiel” heb ik zelf een vliegtuitype gekozen, namelijk de McDonnell Douglas F-4 Phantom II.

 

Geschiedenis F-4 Phantom II                    

De F-4 Phantom II is van huis uit een marine-straaljager die oorspronkelijk voor de US Navy werd ontworpen als deklandingsjager. Het prototype onderging op 27 mei 1958 als F-4H1 zijn luchtdoop. Hoewel de F-4 Phantom een vrij log toestel is, bewees hij al direct tot grootse dingen in staat te zijn. De eerste productiemachines werden aangeduid als F-4A, al snel gevolgd door de verbeterde F-4B, waarvan meer dan 600 exemplaren zijn afgeleverd. De Phantom trok al gauw de aandacht van de USAF, die, tegen de oude tradities in, besloot deze uitstekende tweepersoons marinejager ook aan te schaffen. In 1963 vloog de eerste USAF F-4C Phantom, gevolgd door de D-versie, die zich van zijn voorganger onderscheidde door de verbeterde elektronica. Eind 1973 kwam de F-4E beschikbaar, verreweg de belangrijkste versie, waarvan nog een aantal varianten verschenen. Hierdoor kon het toestel voor een groot aantal taken worden ingezet, zoals aanvalsvliegtuig, onderscheppingsjager, fotoverkenner (RF-4(E)) en een versie die bekend staat als “Wild Weasel” F-4G voor het vernietigen van radarstations en/of SAM-sites. Het is een zeer compleet toestel dat door diverse luchtmachten wordt ingezet. In totaal zijn er meer dan 5.200 exemplaren van de Phantom geproduceerd, niet alleen in de USA, maar ook in Japan bij Mitsubishi. In een aantal landen wordt het toestel gemoderniseerd om het nog een aantal jaren in dienst te houden. Israël heeft er zelfs een Super Phantom uit ontwikkeld, met krachtigere motoren en verbeterde elektronica.

Gebruikers F-4 Phantom II                        

Gebruikers van de Phantom zijn: Egypte, Griekenland (upgrade 39 stuks naar Duitse standaard), Iran, Japan, Zuid Korea, Turkije (upgrade progamma door IAI van 54 stuks), USA, Israël, Duitsland en Spanje.

Technische gegevens F-4 Phantom II       

Spanwijdte:                    11,77m.
Lengte:                        19,20m.
Hoogte:                        5,02m.
Max. gewicht:                  28.030kg.
Motoren:                       Twee GE J79-GE-1 turbojets met elk 8.120 kg stuwdruk.
Lading:                        7.257kg.
Bewapening:                    Een 20mm roterend zesloops M-61A1 Vulcan kanon. Max. 7.225kg bewapening: AIM-9 Sidewinders,                          
                               AAM’s, bommen, rocket pods, LGB’s, AIM-7 Sparrow.
                               RF-4: 7.257kg en Sidewinders.
                               F-4G Wild Weasel: 7.255kg bewapening: AGM-88 HARM’s, AGM-45 Shrike ARM, AGM-65     Maverick, ASM’s, AIM-7 Sparrow en AIM-9 Sidewinders.
Max. snelheid:                 Mach 2.17 hoog, Mach 1.15 op S/L
Plafond:                       17.907m.
Combat radius:                 Air intercept: 1.265 km.
                               Diference counter air: 795 km.
Ferry:                         3.185km.

Herkenningskenmerken F-4 Phantom II 

Vleugel:                       Laagdekker, groot oppervlak met lichte pijlstand, tips staan omhoog, zaagtand in voorrand.
Kielvlak:                      Wigvorm, achterzijde loopt loodrecht naar beneden.
Stabilo:                       Lichte pijlstand, duidelijke druilstand
Romp:                          Breed en hoekig, radarneus, half ingebouwde tandem cockpit, afgeronde rechthoekige luchtinlaten.
Motoren:                       Twee naast elkaar, eindigend tussen vleugel en stabilo in.

Reacties zijn gesloten.